11. september 2006 klukkan 02:47
Halló.
Ætla að byrja á að taka það fram að ég setti þetta hér á sér síðu vegna þess að blog.central tussu draslið var svo hægt, að ég væri bæði búinn að búa til síðu hérna, setja þessi færslu á netið og setja myndirnar aftur inn áður en "Problem loading page" kom upp í blog.central tabbinu. Heil Hitler.
Var að taka símann minn í gegn, mikið af skemmtilegum myndum frá þessu annars mjög góða sumri, og langar mig að deila þeim hérna með ykkur ásamt góðri blog færslu.
Ég er reyndar hættur við vegna þess að Klaustur-Færslan var allt of löng.. þannig ég blogga um sumarið seinna.
Þess vegna ætla ég að tileinka Klausturs-ballinu sem við Emil skelltum okkur á, svona í ljósi þess að öllum langar að vita ferðasöguna, og ég verð að viðurkenna að það er ekki gaman að segja hana svona oft á MSN.
Ævintýrið hófst kl. cirka 23:40. Þá var Emil s.s. búinn að vinna og til í slaginn, svo við þutum af stað. Við höfðum nú ekki keyrt lengi þegar hlutirnir fóru að gerast. Við vorum rétt komnir inn í suðursveit þegar við keyrðum á stærðar fugl. Ekki er vitað hverrar tegundar skepnan var, en á þessari stundu rann það ljóst uppi að þessi ferð ætti svo sannarlega eftir að vera skemmtileg.
Þegar á Klaustur var komið, kl. cirka 01:30 lögðum við bílnum í stæðinu hjá Heilsugæslustöðinni með það í huga að sofa vært í nótt og fá ekki truflun frá ölvuðu fólki sem gæti hugsanlega átt leið hjá (reyndar komumst við að því seinna að handritið af Latabæ var samið um Kirkjubæjar Klaustur, fólk í þessum heldur sig í húsum og hreyfir sig ekki). Við vorum nú ekki komnir langt frá bílnum þegar Þroski Þroskason kemur snargeðveikur út úr Heilsugæslustöðinni, ber að ofan með koddafar á kinninni, og skipar okkur að færa bílinn í burtu. Emil settist því eina ferðina enn undir stýri og keyrðu bílnum á Hótel planið. Svo tussuðumst við inn á ballið. Það var reyndar alveg fáránlega dýrt inn á ballið, 2200 kall á Réttarball á Klausti, en við Emil vorum svo sætir að við fengum 200 kr afslátt hahahhey!. Við stigum á dansgólfið (sem by the way var troðið), heyrðum síðustu nótuna í einhverju lagi sem hljómsveitin var líklega að taka í 11 skipti og svo segir söngvarinn: “Takk fyrir, við ætlum að taka smá pásu.” Jæja. Okkur leist nú heldur betur ekki á blikuna, þarna vissum við að ballið væri hálfnað. Hljómsveitin steig svo aftur á stokk.. örugglega hálftíma síðan. Þess má geta að það var spilað Papana í hléinu og einhver maður sem var mjög husanlega samkynhneigður fór að reyna að fá mig og Emil til að dansa við sig. Þetta ball sem sagt byraði heldur skrautlega. En eins og ég var að segja, hljómsveitin steig á svið og tók þarna fín lög á borð við “Have you ever seen the rain”, “Born to be wild” og “Smoke on the water”. Þessi hljómsveit var skipuð af lélegustu og lúðalegustu hljóðfæraleikurum á landinu, Söngvarinn sem ég held að hafi heitið Rúnar Þór eða eitthvað þannig, mér skildist af Atla Már að þessi maður hafi gefið út einhverjar 15 breiðskífur og verið bara í tónlist alla sína æfi, annars var þetta rosalega kjánalegur náungi, skemmtilegir taktar, með góða rödd til að syngja róandi sjómannalög eins og “Sipp og hojj” eða “Forðum var verandi á vertíð í Eyjum”, og gítarhljóðið sem hann notaði var nákvæmlega eins og í Satisfaction með Rolling Stones sem mér fannst reyndar frekar fyndið. En nóg um það, þetta var svakaleg sveitaballa stemming, 16 ára flöskuball, já, kaldhæðnislegt en töff. Þeir tóku þarna nokkur hressandi lög, það troðfullur braggi af fólki, góð stemming og geðveikt gaman. Allt í einu byrja þeir að spila Knocking on Heavens Door. Tóku nokkra hlóma úr laginu, og svo segir söngvarinn allt í einu: “Góðir gestir, Páll Rósinkranz” og allt í einu stígur Páll fokking Rósinkranz á svið og syngur lagið bara eins og ekkert sé sjálfsagðara og FUCK hvað hann var fullur!. Þetta gat ég ekki höndlað. Maður sem er með South Park húmor af verstu gerð bara á ekki að þurfa upplifa eitthvað svona. Ég get svo svarið það, ég gat ekki staðið í lappirnar ég hló svo mikið. Ég hreinlega grenjaði af hlátri! Án gríns, þetta var alveg eins og einhver bíómynd, svona geðveikt happy bídómynd, háskólamynd eða eitthvað, svona svakaleg sveita stemming, afarnir og ömmurnar að þamba í sig Captaininn og gefa krökkunum með sér, hljómsveit á sviðinu sem er að spila frítt og allt saman eldgamlir kallar sem geta ekkert, og svo bara eins og ekkert sé eðlilegra er stærsta stjarnan á landinu komin á svið og syngur lagið. Í alvöru. Tilfinningin var mjög góð og hljómsveitin batnaði svona tífallt við þetta... en shit! Þetta var óendanlega fyndið. Þetta er dæmi sem fæst bara ekki lýst með orðum.
Hér er Palli Róz í góðum gír, að spjalla við fólkið
Emil kom sér fyrir við hliðina á honum... en réð ekki við hláturinn þar sem hann sprakk úr hlátri og Páll tók eftir honum þegar ég byrjaði að öskra af hlátri.
Jæja, svona var ballið, og bara svona til að undirstika það, þá fannst mér það geðveikt. Stemmingin var ótrúlega góð, og fólkið þarna var alveg að tapa sér. Já hahahahaha, svo var einhver kona, sjálfsagt 40 ára gömul inni á karla klósetti. Ég og Emil ætluðum að fara inn að míga, þá stendur hún þarna alveg út úr heiminum, eins og full og hún gat orðið, stóð bara og starði á sig í speiglinum. Klósettið var þannig að það var eitt “Kúka-herbergi” og 4 skálar. Emil hóra þurfti endilega að fara inn í Kúka herbergi þannig ég sat uppi með það að pissa þarna í hlandskál með konu sem var jafngömul móður minni nánast við hliðina á mér. Mjög svo vandræðalegt, ég fór að skálinni næst vegnum, snéri á ská og hallaði hausnum að veggnum. Það tók mig 37 mínútur að ná að byrja að pissa og þá var konan farin út. Já, ég ýkti. Samt alveg örugglega eina mínútu. En úr einu yfir í annað. Ég og Emil náðum þarna hálfu balli og vorum komnir í mjög gott stuð. Fórum út af ballinu og ætluðum að fara að djamma meira. Það var margt um manninn fyrir utan, flestallir hornfirðingarnir reyndar farnir. Einar á Brekkubæ var þarna í djamm-gallanum að syngja með Stebba “Bensa” félaga okkar (fáið að vita meira um hann á eftir) og svo var hann Gunnar á Reyðará þarna kannski manna fullastur fyrir utan Pál Rósinkranz. Náðum m.a. myndbandi af honum að syngja “Ég er geimvera” í 10 sekúndur og ég er ekki frá því að það sé það fyndnasta sem náðst hefur á video upptöku. Já, við sáum líka tvífara Jóns Sölva (kokkur á Hótel Höfn) það var alveg fáránlega fyndið, hann sat þarna með stúlku á kné sér og missa sig í höstlinu, enda er Jón Sölvu heldur betur myndarlegur maður, Jón Sölvi er að vísu töluvert myndarlegri en þessi. Emil gerði sér lítið fyrir og tók mynd af honum. Gaurnum mislíkaði það eitthvað og slisaðist til að setja upp alveg vonlausan svip sem var eina myndin af honum sem við tókum:
Þrátt fyrir þennan góða endi á ballinu vildum við nú ekki hætta. Við komum til að vera þarna heila nótt og við ætluðumst til þess að fólkið mundi bara vilja skemmta sér lengur. En shit. Fólk á Klaustri má eiga það að það kann að halda uppi stemmingu á balli... EN VÁ, þau kunna ekki að skemmta sér eftir ball. Engan vegin. Við gengum þarna í hringi, heheh tókum nokkur lög með Einari á Brekku og félögum, spurðum fólk hvort það væri ekkert eftir partý? Neibb. Heim að sofa. HEIM AÐ SOFA. Jæja. Ok. Við tókum smá rölt gegn um bæinn. Ekki neitt. Enginn. Allt í einu rákumst við á gaur sem við höfðum hitt áður. Ungur maður sem við kölluðum Fossa því hann bjó á Fossi á Síðu. Við eltum hann inn í snoturt hús þar sem 2 gaurar sátu og spjölluðu saman í heitum potti. Við löbbuðum inn.. og enginn rak okkur út þannig við fórum bara að grilla í fólkinu. Stebbi “Bensi” eins og við kölluðum hann var þarna líka sem óboðinn gestur. Ætla nú að henda inn einni mynd af kallinum.
Emil og Stebbi að djamma.
Stebbi kallinn var nú ekki svo skemmtilegur við okkur í þessu svo kallaða “eftirpartýi”, en þar var mjög dauð stemming og ekkert að gerast. Við enduðum kvöldið með Stebba gamla. Allt partýið ásakaði hann okkur um að vera þjófar og við værum þarna bara til að stela og vera með leiðindi. Eftir dágóða stund fengum við nóg af honum og gerðum okkur lítið fyrir og stálum 4 Víking Gull bjórum og hálfum eggjabakka. Þess má geta að við gáfum Stebba 1 bjór og ég braut einhver 2 – 3 egg þarna fyrir utan, en Emil er svo ógeðslega sniðugur að hann labbaði að 4 áfengisdauðum manneskjum sem lágu í sófanum og setti eggin undir hendurnar á þeim í þeirri von um að þau mundu bilta sér og brjóta eggin með handakrikunum. MJÖG steikt hugmynd en algjör snilld. Á endanum settumst við saman, ég, Emil, Stebbi, einhverjar 2 stelpur og Páll sem stóð fyrir þessu partýi. Við sátum þarna og rugluðum endalaust í Stebba.. reyndar var það bara ég því að Emil sofnaði (án gríns) úr leiðindum við hliðina á mér. Eftir stutta stund hötuðu allir á borðinu okkur. Páll hafði nokkuð gaman að okkur, hann vildi samt losna við okkur en hló mikið. Stelpurnar hins vegar vorkenndu þeim gamla og hötuðu okkur.. aðallega önnur þeirra samt, en hin stóð með vinkonu sinni, sem er gott hjá henni. Góð saga. Á endanum gerðumst við ljúfir og fórum heim. (í bílinn hans Emils að sofa).
Vöknuðum svo í morgun.. í fáránlegum stellingum og.... já förum bara ekkert nánar út í það. Kíktum á Klaustursskálann og fengum okkur hamborgara sem voru bara mjög góðir. Hittum þá Finn, Bjössa og Eystein sem voru að koma frá Hornafirði.. það einhvernvegin klikkar ekki.. maður hittir alltaf Hornfirðinga þarna. Heyrðu já, þegar því var lokið föttuðum við að við gleymdum að skipta í F-ið (flipp gírinn) þannig við enduðum þetta á smá Þynnku-Flippi, sem var þannig að við hölluðum bekk upp að skilti og Emil meig á bekkinn, Emil tók smá róna-pós og við gerðum Tónlistarmyndband í símaklefa sem ég á á myndbandi og langar að setja á netið ef einvher getur hostað því.. ég reyndi YouTube en þessi myndbönd lagga eins og ég veit ekki hvað þarna.
Ætla að enda þessa ógeðslega löngu blogg færslu á myndum af flippinu.
Ef einhver las þetta.. þá verðuru að commenta, ég er ekki viss um að ég sjálfur mundi nenna að lesa þetta. Góð saga samt? Ég mundi seegja það.
Takk ég elska ykkur.
Kv. Höddi
- alice in chains would like to thank the following people: hairstylists, dance instuctors, psychic friends, dog trainers, circus freaks, street vendors and lawn care professionals
Pissað á bekkinn
Hallað bekk upp að skilti
“Götumaðurinn”
